Wilde aardappelen hebben een relatief grote vormdiversiteit. Gedeeltelijk liggen vormeigenschappen genetisch vast, maar omgevingsfactoren (klimaat en grondstructuur) hebben een minstens zo sterke invloed op de uiteindelijke vorm. De industriële aardappel is nogal eenvormig geworden door voortdurende vormselectie en kweek door de mens. Dit is ook de bedoeling, want het schillen van grillige aardappelen is onpraktisch en belangrijker nog: het is erg oneconomisch. Consumptieaardappelen worden via klonen vermeerderd zodat de constantheid van het product blijft gewaarborgd. In de noord Europese industriële landbouw staat de groei en kwalitieit van het pootgoed onder strenge controle. Ook de grondstructuur wordt zo homogeen mogelijk gehouden en kunstmatige bemesting zorgt voor voldoende voedingsstoffen. Ondanks deze controle zijn er toch knollen of wortels die ontsnappen aan de opgelegde uniformiteit. Omdat deze andersvormige producten niet voldoen aan de standaard mogen ze niet aan de consument worden aangeboden, en krijgen we deze vormvarianten dus nooit te zien. Als dit per ongeluk toch gebeurt dan associeert men ze met pathologische afwijkingen, ziekte, degeneratie en lelijkheid. De grappige en suggestieve vormen prikkelen ons voorstellingsvermogen en ze brengen reflecties op gang over de menselijke drang naar perfectie, purificatie en uniformiteit en tevens de onmogelijkheid daarvan.
Normaal gesproken verdwijnen deze afwijkende groeisels in het aardappelzetmeel of ze dienen als als veevoer. De sortering vindt plaats in grote distributiecentra, en we hebben daar ter plekke uit een groot aantal afgekeurde producten een selectie gemaakt waarmee de vormreikwijdte binnen de soort wordt gerepresenteerd. We vonden het belangrijk om de vormen in hun 3-dimensionaliteit vast te leggen, en niet alleen door middel van fotografie. Om die reden is van elke vorm een kopie gemaakt in een duurzaam materiaal en daarna beschilderd met acrylverf zodat ook de kleurindrukken overeenkomstig zijn met het origineel. Bij Morfotheek #9 springt één van de worteltjes direct in het oog. In dit geval is het de rechte vorm die afwijkt, het is dan ook de enige wortel die afkomstig is uit de supermarkt.

Wild potatoes have relatively large diversity of form. Form characteristics are in part genetically determined, but environmental factors (climate and soil structure) influence the ultimate form at least as strongly. The industrial potato has become rather uniform due to Man’s continual selection and cultivation regarding form. That is also the intention, for peeling irregular potatoes is impractical and even more important: it is very uneconomical. Potatoes for consumption are reproduced via clones to ensure product characteristics remain constant. In the northern European industrial agriculture there are strict checks on the growth quality of the seed-potatoes. The soil structure is also maintained as homogeneously as possible and artificial fertiliser ensures sufficient nutrients. In spite of that control, some tubers or roots do escape this imposed uniformity. Because these differently formed products do not meet standards, they cannot be sold to consumers, and we are therefore never allowed to see these variants in form. If by accident this does in fact happen, then they are associated with pathological deviation, disease, degeneration and ugliness. These amusing and suggestive forms stimulate our imagination and they trigger reflections about the human urge for perfection, purification and uniformity as well as the impossibility of it.
Normally speaking, these deviant growths disappear into potato starch or they serve as cattle fodder. Sorting takes place in large distribution centres and on location, we made a selection out of a great number of rejected products, representing the variety and diversity in form within the species. We thought it was important to record the forms in their three-dimensionality, and not only by means of photography. For this reason a copy was made of each form in a durable material and it was then painted with acrylic paint so that the colour impressions would also match the original. In Morphotheque #9, one of the carrots stands out immediately. Here it is the straight form that is different, and in fact it is the only carrot from the supermarket.