Glow

We live in a time during which our sense of place is rapidly changing, in that we no longer feel restricted by time and distance. We create an expanding network of relationships no longer rooted in a specific location. To an increasing degree, our experience of place is formed around interactions with media and screens, instead of people and places. In addition, places become more and more the same, the same new architecture, the same shopping and fast food chains everywhere. In short, globalisation causes erosion of the local culture. Connotations become lost through this erosion, but the rise of new media may generate new connotations at the same time.
360° BRNDWR is an initiative with appeal to Driessens & Verstappen, in that it looks at the possibilities electronic media may offer for the restoration of local culture, by integrating media art into a prominent piece of industrial heritage in Maastricht. A piece of media artwork created especially for the location and which can be viewed for a lengthy period, may reinforce the sense of place.

The architectonic properties of the tower, the building’s former function as a firehouse and the city of Maastricht, offer interesting starting points for realizing a 'site-specific' work. Maastricht has a robust ceramic industry and it was the first city in the Netherlands to usher in the industrial revolution with the manufacture of glass. The visual aspect of Glow is based on this branch of industry. It makes a connection between the existing tower and an imaginary transformation process in glass, moving from hard to soft and vice versa.
The tower consists of a brick shaft, with a transparent glass space at the top. A computer model was first made of this tower. In the model the window frames form the fixed settings within which the 64 panes may subsequently transform into liquid glass. The impressions of heating, melting and solidifying are caused by an apparent source of heat in the interior of the tower. These digitally constructed images are subsequently projected all round onto the existing windows so that the concrete space and the illusionary space become as one: A contemporary "trompe l'oeil".
Duration of the video: 27 minutes.

Conceptually the approach has similarities to the work Membrane, which we created for the Pleinmuseum in 2005.


Glow

We leven in een tijd waarin ons gevoel van plaats snel aan het veranderen is, omdat we ons niet langer beperkt voelen door tijd en afstand. We creëren een uitdijend netwerk van relaties, die niet meer zijn geworteld in een bepaalde plaats. Onze ervaring van plaats wordt in toenemende mate gevormd rondom de interacties met media en beeldschermen, dan met mensen en plaatsen. Daarnaast worden plaatsen meer en meer hetzelfde, dezelfde nieuwe architectuur, overal dezelfde winkel- en fastfood ketens. Kortom, globalisatie veroorzaakt erosie van de lokale cultuur. Door deze erosie raken betekenissen verloren, maar de opkomst van nieuwe media kan tegelijkertijd nieuwe betekenissen genereren.
360° BRNDWR is een initiatief dat Driessens & Verstappen aanspreekt omdat het kijkt naar de mogelijkheden die elektronische media kunnen bieden voor het herstel van lokale cultuur, door het integreren van mediakunst in een markant stuk industrieel erfgoed in Maastricht. Een mediakunstwerk dat speciaal voor de plek wordt gemaakt en voor een langere tijd te zien is, kan het gevoel van plaats versterken.

De architectonische eigenschappen van de toren, de voormalige functie van het gebouw als brandweerkazerne, en de stad Maastricht, bieden interessante vertrekpunten voor het realiseren van een 'site-specific' werk. Maastricht heeft een sterke keramische industrie en het was de eerste stad in Nederland waar de industriële revolutie werd geïntroduceerd met de fabricage van glas. Glow is in visueel opzicht gebaseerd op deze industrietak. Het legt een verbinding tussen de bestaande toren en een imaginair transformatieproces van glas, dat beweegt van hard naar zacht en vice versa.
De toren bestaat uit een bakstenen schacht, met bovenin een transparante, glazen ruimte. Van de toren werd eerst een computermodel gemaakt. In het model vormen de raamkozijnen de vaste kaders waarbinnen de 64 ruiten vervolgens mogen vervormen tot vloeibaar glas. De impressies van verhitting, smelting en stolling worden veroorzaakt door een schijnbare warmtebron in het inwendige van de toren. Deze digitaal geconstrueerde beelden worden vervolgens rondom op de bestaande ramen geprojecteerd waardoor de concrete ruimte en de illusionaire ruimte gaan samenvallen: een eigentijdse "trompe l'oeil".
Duur van de video: 27 minutes.

Conceptueel heeft de aanpak overeenkomsten met het werk Membraan, dat we in 2005 maakten voor Pleinmuseum.

driessens & verstappen movie glow video mapping